Het grafmonument van Antonius Bernardus Wamsteeker.

In den schaduw van / Christus kruis / rust in vrede / Antonius Wamsteeker / overl. 2 feb 1939

De ouders van Antonius Bernardus WAMSTEEKER waren:
Joannes Antonius WAMSTEEKER geboren op 15 april 1838. Hij huwde (1) Anna Maria VAN WEENEN. Zij overleed 25 oktober 1862.
Joannes Antonius huwde (2) Wilhelmina Johanna Jaqueline (Jacoba) STARINGH 7 januari 1864 te Nieuwer-Amstel. Hij overleed 19 december 1899. Joannes Antonius was goudsmid van beroep.
Wilhelmina Johanna Jaqueline (Jacoba) STARINGH werd geboren omtrent 1841 te Amsterdam. Wilhelmina overleed 17 januari 1880.

Antonius Bernardus WAMSTEEKER werd geboren op 22 juni 1866 als tweede kind van twaalf kinderen uit het tweede huwelijk van zijn vader te Amsterdam. Op Slavante wonende werd hij ziek; hij kreeg een longontsteking. Omdat hij op Slavante zonder verwarming en verzorging was, werd hij opgevangen en verpleegd door een Zelatrice in een huis in de Frankenstraat te Maastricht. Daar overleed hij en werd opgebaard in de kleine voorkamer. Zijn grafkist met open deksel moest schuin tegen de muur geplaatst worden in deze kleine kamer. Hij overleed in de Frankenstraat te Maastricht op 2 februari 1939, 72 jaar oud en werd te St. Pieter begraven.

EEN „MODERN KLUIZENAAR" OVERLEDEN.

Te Maastricht is overleden de heer Wamsteeker. Wamsteeker, die geheel afgezonderd op Slavante woonde, werd een dezer dagen door een zelatrice gevonden, ziek en in geheel verwaarloosden toestand. Daar er in 't ziekenhuis Calvariënberg geen plaats was, heeft zij hem bij haar thuis geherbergd, waar hij vierentwintig uren later aan longontsteking overleden is, na doktersbehandeling, in den ouderdom van zeventig jaren (moet zijn 72 jaar).

ledereen die Slavante bezocht, zal zich Wamsteeker of een zijner moraalpreeken zonder twijfel herinneren, doch niet alleen in zijn „kluis", ook in de straten van de stad was hij geen onbekende. Hij protesteerde in het openbaar tegen gevaarlijke uithangborden van cinema's riep om de directies en preekte in 't publiek tegen de moderne zeden verwildering. Ook modewinkels en andere uitstal-zaken, die tot ergernis aanleiding konden geven, vielen ten prooi aan Wamsteeker's verontwaardiging, die hij nimmer onder stoelen of banken stak.

Herkomst familienaam Wamsteeker, Wamsteker: nu een vooral Noord- en Zuid-Hollandse beroepsnaam, die weliswaar uit het Gelderse stamt. Een wamsteker of een wambuisstikker werd in België een perpoentstikker genoemd. Door naaien (steken of stikken) maakte hij een buis (nauwsluitende jas) tegen wam of wamme 'kwetsing' van de huiddelen der torso. In het Frans heet wambuis pourpoint van het Lat. per 'door' en Fra. poindre, Lat. pungere 'steken, prikken, kwetsen'. Een wambuis werd gedragen onder het harnas en de bijbehorende broek heette lendenier. Het wambuis gaat niet alleen het 'kwetsen, prikken' van de maliënkolderringetjes tegen, maar ook van wapens. Bron: Staring College - Naamkunde.

Antonius Wamsteeker was een excentriek persoon. Ik noem hem bij voorkeur de neo-kruisvaarder van St. Pieter. Hij woonde in een nog resterend bijgebouw van het vroegere klooster Slavante en hij had het hele jaar een kerststal uitgestald in de St. Antoniuskapel behorend bij Slavante. Tijdens de periode van Kerstmis tot Maria Lichtmis werden de bidsessies opgeluisterd met muziek en zang. Het "Wees gegroet Maria" is hier talloze keren opgezegd, vaak door onwetende "opgebrachte wandelaars" ter boetedoening en voor hun zielenheil. Antonius was een strijder tegen in zijn ogen de snel voortschrijdende zedenloosheid.

Antonius Bernardus Wamsteeker. Carnaval 1922/23 ten huize van de familie Koene, Papenweg 169 te St. Pieter. Foto: collectie Stichting Oud Sint Pieter.

1934: Antonius Wamsteeker schrijft zijn broer John naar aanleiding van diens 60ste verjaardag een ansichtkaart van Slavante bij Maastricht inclusief daarop geschreven een Godsvruchtige boodschap. N.B.: A.M.D.G. = Ad maiorem Dei gloriam of ad majorem Dei gloriam, het motto van de Jezuieten: voor de grotere glorie van God. Bron: collectie Dhr. Sermon Smitshuysen.

Vincent Berghegge als Petrus, portretfoto 1917. Bron: collectie Dr. J.W.H. Goossens RAL 000243-001.

De Calepin II van Oud Sint Pieter - Maastricht 1982.
Annet A.B. Verbout-Wamsteeker: Genealogie Wamste(e)ker. Twee families afkomstig uit Gelderland - Utrecht 2000.

Miets Morreau: Antonius Wamsteeker, opmerkelijk bewoner van Slavante. Sint-Pieter vroeger en nu. 12 Najaar 2010 - Maastricht 2010.

In een van de nissen van de steunmuren aan de slingerweg naar Slavante had Wamsteeker een kruisbeeld opgehangen. Deze crucifix werd in de loop der tijd opgepeuzeld door de houtwormen. In 2004 heeft iemand een ander beeld op deze plek geplaatst. Foto's: Breur Henket.

Het corpus "Zjezeke zoonder veu met iezerdraod" op dit grafmonument was niet meer te herstellen; het had teveel geleden. Een oproep van Stichting Grafmonumenten Sint Pieter in het parochieblad om de beschikbaarstelling van een ander corpus werd beloond. Mevr. Bannier schonk ons een mooi koperen kruisbeeld. Dit was echter te groot en staat te pronken in het museum op de Lichtenberg. Ook pastoor Delahaije kwam met een suggestie. Dhr. Salden ging ter plekke meten en kwam met maatwerk: een mooi bronzen corpus. Bij deze hartelijk bedankt.

21 oktober 2010 werden de eerste werkzaameden verricht. Het voorwerk werd rechtgelegd; de binnenplaat eveneens. Het voorwerk werd gevuld met witte marmersplit. Het opstaand gedeelte werd schoongemaakt en beschadigingen werden bijgewerkt. De graftekst werd opnieuw ingekleurd. Een bronzen corpus bekroont het geheel.