|
Stichting GRAFMONUMENTEN Sint Pieter.
Meer over drenkelingen en ongelukken gebeurd in samenhang
met het Kanaal van Luik naar Maastricht.
Meerdere personen verdronken in het Kanaal van
Luik naar Maastricht. Philippus Van Gulpen schrijft in zijn Kroniek der stad
Maastricht: "1860 Den 10 julij is een jong mensch van 18 jaren uijt de
Stokstraat in het Canaal Van Luijk gevallen aan O.L. Vrouwe poort, men heeft hen
aanstonds uijtgehaald, het was in volle dag, maar is niet tot sig gekomen. Het
was een looper en slijper. Niet geslapen hebbende ging laveeren op de drijvende
stellagie der metselaers, die het Canael repareerden en is in het water
gevallen". Wie was deze ongelukkige? Het slachtoffer was Ignatius OEDZES.
Zijn ouders waren Johannes Roels OEDZES en Joanna BÖHMER.
De Onze Lieve Vrouwe poort in 1867 aan de kanaalzijde.
Foto: privé collectie. In 1868 zou deze poort gesloopt worden. In het
straatdek is nog aangegeven waar deze poort gestaan heeft.
Dagblad De Nieuwe Limburger
bericht over de laatste stuiptrekkingen van deze oude ophaalbrug.
Martin
CLAESSENS verdronk 6 augustus 1861, 6 jaar en 10 maanden oud.
Arnoldus
Hubertus CLAESSENS verdronk 31 mei 1948, 39 jaar oud.
Gazet van Limburg: 1 juni 1948 en
2 juni 1948.
José OLDENBROEK verdonk
op 9 juli 1932, 10 jaar oud tijdens het vissen. Onderstaand
een artikel over de
uitreiking van de bronzen erepenning voor getoonde moed.
Elisabeth Theodora Ernestiene (Alice) GOFFIN
redde drie
(dronken) schippers uit het kanaal van Luik naar Maastricht bij St. Pieter.
Bron: De
Limburger Koerier van 2 februari 1935.
Elisabeth Theodora Ernestiene GOFFIN werd geboren op 16 januari 1911 te
St. Pieter. Zij huwde Jan Marinus BAZEN. Alice overleed 28 juni 1994, 83 jaar
oud te Helmond en werd 2 juli 1994 te Helmond gecremeerd.
Zie verder:
geruimd vak B 30-31. Met dank
aan Erik Bazen.
Uiteindelijk gingen
ook het karakteristieke brugje over het kanaal en de twee pilaren, waartussen
men in tijd van beleg stevige planken kon schuiven, door de slopershamer
definitief verloren. Voor de aanleg van de Maasboulevard eind jaren 60 moest
veel cultureel
erfgoed wijken. De eeuwige strijd tussen de vooruitgang en
behoud van waardevolle historische objecten werd in het
voordeel van de belangen van de Maastrichtse middenstandondernemers beslist. De
aanleg van een echte tunnel voor het doorgaand verkeer was een betere optie
geweest.
1961: fotograaf Jacques Voets
maakte bovenstaande opname van de ophaalbrug. Foto: collectie
Mevr. Clémence de Vos - Closset.
Uit het
Archief van de Gemeentepolitie Maastricht:
Uitbater Math de
Bruijn van de '"Bonne Femme" aan de overzijde verleende Rossen eerste hulp. De
Bruijn riep een omwonende om enkele dekens uit het raam te gooien en de
ambulance te bellen. Rossen werd een week later uit het ziekenhuis St. Annadal
ontslagen en herstelde verder te Nijmegen van de opgelopen hersenschudding; de
wond aan zijn hoofd was deskundig gehecht, een litteken was later niet
zichtbaar. 21 september 1962, daags na het ongeval met Willem Rossen, werd de
brug gesloopt (zie linker foto). Vervolgens werd op 3 oktober 1962, twee weken
na het ongeval, het onderstel van de brug verwijderd.
25 april 1963: de
sluis is leeg! Willem Rossen (met handen in de zij) staat op de dam ten zuiden
van de St. Servaasbrug. De man in de witte regenjas uiterst rechts is Dhr.
Dresens (* 1928 †
2000) van
Rijkswaterstaat die hem zeven maanden eerder opzij duwde bij het incident met de
brug.
Foto's en
informatie: Dhr. Rob Kamps.
Met dank aan Dhr. Willem Rossen
(†),
Dhr, M. de Bruijn en de fam. Krebbers.
Ons bestuurslid Dhr.
Rob Kamps schreef voor het tijdschrift De Bombardon, derde jaargang, nummer 2,
juni 2010 het artikel Blinden,
blindgangers en een bloedbak. De Bombardon
is het orgaan van de Stichting Geschiedkundige Verzameling Explosieven
Opruimings Dienst. In dit artikel kunt U o.a. meer lezen over Willem Rossen. Klik op onderstaande links om het artikel te lezen: Drenkelingen\Bloedbak2.pdf Drenkelingen\Bloedbak3.pdf
|